Padaczka jest jedną z najmniej poznanych chorób neurologicznych, choć de facto zapisy o napadach padaczkowych spotykamy już o starożytności. Głównym problemem w leczeniu padaczki jest niespecyficzność napadów padaczkowych i ich dość nieokreślona etiologia. Innymi słowy mówiąc, wiemy dlaczego pojawiają się napady padaczkowe w konkretnym przypadku, ale nie znamy powodów rozwoju choroby oraz nie jesteśmy w stanie napadów padaczkowych leczyć zawsze skutecznie, ze względu na zbyt duże zróżnicowanie wyładowań.

Padaczka pojawia się w sytuacjach zaburzenia pracy przekaźników mózgu. Takie zaburzenie może zostać wywołane wadami wrodzonymi, być skutkiem choroby lub urazem mózgu. Sama padaczka chorobą jako taką nie jest ? napady padaczkowe są po prostu efektem zaburzeń pracy mózgu.

Leczenie padaczki odbywa się za pomocą dwóch metod ? farmakoterapii oraz elektrostymulacji. Farmakoterapia, podobnie jak elektrostymulacja nie zawsze jest skuteczna, dlatego neurolog musi ostrożnie dobierać poszczególne metody leczenia napadów. Elektrostymulacja epilepsji pozwala na zmniejszenie ilości i siły napadów padaczkowych poprzez wszczepienie pacjentowi elektrod. Impuls generowany przez elektrody, poprzez działanie na nerw błędny zapobiega bądź łagodzi napady. Metoda ta może powstrzymać wszystkie napady lub ich część. Przed wszczepieniem elektrod (co jest niezwykle kosztowne) nigdy do końca nie wiadomo, jak zadziała elektrostymulacja na padaczkę, co powoduje, że metoda nie jest często wykorzystywana, nie jest bowiem refundowana przez NFZ.